İnancı olmayan, Salih amel işleyen iyi insanların durumu?

(Casiye 65-15)

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِه۪ۚ وَمَنْ اَسَٓاءَ فَعَلَيْهَاۘ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ

Men ‘amile sâlihan felinefsih(i)^(s) vemen esâe fe’aleyhâ^(s) śümme ilâ rabbikum turce’ûn(e)

Her kim salih amel yaparsa nefsi içindir. Ve her kim kötülük yaparsa o da onun aleyhinedir. Sonra Rabbinize döndürüleceksiniz.

Ayette temel bir prensip var. “Her kim salih amel yaparsa” diye başlamış. Burada mümin ve müşrik ayrımı yoktur. 

Bağlam, Allah’ın günlerini ummayanlar olduğu için hitap aslında mağfiret dilenen müşriklerdir. Bu müşrikleri diğer müşriklerden ayıran en önemli nokta, birinin işkence ve zulüm yanlısı, diğerinin ise salihatı, sulhu ve barışı tercih etmiş olmasıdır.

Buradan nasıl bir sonuç çıkarabiliriz? Ahirete ve Allah’ın varlığına inanmayan, bir gün cennete gideceğini ummayan, cennet diye bir yerin olduğunu ummayan ama insanlığın hayrına salih bir amel ortaya koyan, bir icat yapan birinin yaptığı iyiliğin karşılığını mutlaka bu dünyada alacağı da burada dolaylı olarak ifade edilmiştir.

İbrahim ÇELİK